Politicus Pim Fortuyn

Als politicus wist Fortuyn met controversiële opvattingen en gepeperde uitspraken het Haagse pluche aardig op te schudden. Dat leverde hem zowel voor- als tegenstanders op, en niet alleen in de politiek. Op 15 mei 2002 werden algemene verkiezingen gehouden. De toenmalige Lijst Pim Fortuyn (LPF) zou volgens de peilingen een grote zetelwinst behalen. Nadat hij een radio-interview had gegeven, werd Fortuyn op 6 mei even na zessen op het Hilversumse Media Park op weg naar zijn auto met een aantal pistoolschoten van dichtbij om het leven gebracht. De dader was een radicale milieuactivist die kort daarop in de omgeving werd gearresteerd. Een van de laatste fotografen die op de plek des onheils arriveerden, was de voor het ANP werkzame Robin Utrecht.

Veel geluk

Al op 28-jarige leeftijd maakte Robin Utrecht zijn misschien wel meest spraakmakende foto tot op heden. Dat kwam eigenlijk niet eens door de bijzondere fotografische kwaliteiten, maar door andere criteria. Zeker als nieuwsfotograaf moet je het ‘geluk’ hebben dat het nieuws zich in jouw omgeving afspeelt, waardoor de factor ‘actualiteit’ doorslaggevend wordt.
Op 6 mei 2002 had Robin Utrecht dat geluk. Die dag was hij in McDonald’s bezig met de foto’s die hij eerder die dag had gemaakt. Tijdens een telefoontje met zijn vriendin hoorde hij dat vlakbij een aanslag op Pim Fortuyn was gepleegd. De in groten getale aanwezige politiemensen ontlopend, wist Robin tot vlak bij de plaats delict te komen. In 11 seconden maakte hij een serie van 31 foto’s. Meteen daarop werd hij door enkele ME’ers in de kraag gevat, die hem sommeerden zijn ‘filmpje’ af te geven. Utrecht overhandigde enkele geheugenkaartjes maar wist het kaartje met de opnames achter te houden. Enigszins tot zijn eigen verbazing mocht hij vervolgens gaan. Twee dagen later kon hij de in beslag genomen kaartjes op het politiebureau ophalen.

 © Robin Utrecht 

Robin Utrecht en de moord op Pim Fortuyn

“Toen ik in de buurt van de aanslag aankwam, liep het al tegen zevenen”, vertelt Robin: “Ik zag een paar collega-fotografen, maar daar was niet veel te zien. Ik besloot mijn heil elders te zoeken. Op goed geluk ben ik om het Media Park heen gelopen. Onderweg ben ik nog over een schutting van een te koop staand huis geklauterd. Mijn mazzel was dat ik in eerste instantie niet werd opgemerkt en zo dicht bij de op de grond liggende Fortuyn kon komen. Hij lag op minder dan 15 meter afstand van mij. Ik heb de foto’s gemaakt om vijf voor half acht, dat weet ik nog precies. Dus anderhalf uur na de aanslag; het forensisch onderzoek was al aan de gang. Ik had twee Canon-camera’s bij me. De foto werd gemaakt met een EOS-1D met een F1,8/200 mm teleobjectief. Met bijna volle opening, want het licht werd al wat slechter. Ik herinner me nog dat ik bij mezelf dacht: die plaat móet scherp! Ik heb dan ook met de hand scherpgesteld...”

Fotojournalist van het Jaar

Met zijn meest bekende foto van de moord op Fortuyn won Robin Utrecht dat jaar de Zilveren Camera. Het leverde hem tevens de titel ‘Fotojournalist van het Jaar’ op. Het kunststukje van de Zilveren Camera herhaalde hij in 2011 nog een keer in de categorie Sport met een foto van turner Yuri van Gelder. Inmiddels is Robin Utrecht een veelvuldig gelauwerd fotograaf, die tot in China toe werd onderscheiden. Vandaag de dag legt hij zich meer toe op sociale reportages, waarvoor hij de hele wereld afreist. Terwijl Pim Fortuyn ook ná zijn dood goed bleek voor een politieke aardverschuiving waarvan de naschokken nog steeds doordreunen. Maar diens erfenis is weer een ander verhaal.