[b]Pixels[/b] Ten opzichte van de GF1 is het aantal pixels op de sensor niet veranderd; de Live MOS-sensor heeft nog steeds 12,1 miljoen pixels. Dat zijn er net zoveel als bij de andere G-camera’s (op de GH2 na die er 16,1 miljoen heeft), de Olympus PEN-camera’s en de semiprofessionele Olympus E-5 spiegelreflex. De Micro Systeem Camera’s met APS-C-sensor hebben echter meer pixels: de Samsung NX-modellen  hebben een sensor met 14,6 megapixels en de Sony NEX-camera’s 14,1 miljoen. We melden dit slechts voor de volledigheid want twaalf megapixels is in principe meer dan genoeg. [b]Supercompacte systeemcamera[/b] Het grote voordeel van de systeemcamera is dat hij een stuk kleiner en lichter zijn dan een spiegelreflex. Omdat de sensor net zo groot is als bij een spiegelreflex heb je een hoge beeldkwaliteit. De kleine afmetingen zijn mogelijk door het weglaten van een spiegelzoekersysteem. In plaats daarvan gebruik je het lcd-scherm of een elektronische zoeker om naar je onderwerp te kijken. De GF1 was al een compacte systeemcamera maar Panasonic is er in geslaagd om de afmetingen van de GF2 nog wat te verkleinen. De camerabody is nu net iets kleiner dan de Olympus E-PL2 maar nog wel groter dan de Sony NEX maar die heeft geen ingebouwde flitser. Met een pancake-objectief als de F2,5/14 mm of de F1,7/20 mm op de camera is de GF2 nog kleiner dan high-end compactcamera’s als de Canon G12 en de Nikon P7000. Zet je er echter een zoomobjectief op dan wordt de camera (net zoals de andere systeemcamera’s) meteen veel dikker. [b]Vereenvoudigingen[/b] Er zijn enkele vereenvoudigingen zoals het ontbreken van een aantal toetsen. Panasonic heeft het programmawiel vervangen door een virtueel wiel; als je op de menuknop drukt zie je links boven in het scherm een afbeelding van een programmawiel met de bekende zaken als P, A, S, en M. Er zijn meer knoppen verdwenen zoals de AEL/AFL-knop, de display-knop en de knop waarmee je de scherptediepte kunt beoordelen. Je kunt niet langer een afstandsbediening op de camera aansluiten. Het is minder handig dat je de flitsfunctie op pagina twee van het opnamemenu moet wijzigen, een positie op de vierwegtoets had veel meer voor de hand gelegen. Gelukkig kun je zelf items zoals de flitsfunctie aan het snelmenu toevoegen. In dat snelmenu vindt je naast (onder andere) de lichtmeetkarakteristiek en de scherpstelmodus de verschillende opnameverhoudingen. Naast de ‘native’  verhouding van 3:4 (12 mp) kun je kiezen uit: 2:3 (10,5 mp), 9:16 (9 mp) en 1:1 (9 mp). [b]Aanraakscherm[/b] Een belangrijke wijziging is het aanraakscherm zoals we dat ook tegenkomen bij de G2 en GH2. Het scherm heeft 460.000 pixels, een diagonale maat van 7,6 cm/3” en een nieuwe antireflex-coating.  Het is helaas niet uitklapbaar zoals bij de Sony NEX-modellen. Na het inschakelen van de camera zie je een aantal symbolen waaronder in het lcd-scherm. Je kunt op elk van de symbolen drukken om de desbetreffende instelling te wijzigen of de functie te gebruiken. Je kunt via het aanraakscherm de positie en het formaat van het scherpstelpunt instellen. Na het aanraken van het touchscreensymbool raak je het onderwerp in het scherm aan waarna de camera op dat onderwerp scherpstelt en afdrukt. Dat werkt heel handig en snel. Bij het afspelen van foto’s kun je door de opnamen bladeren door met je vinger horizontaal over het scherm te bewegen en als je op het scherm tikt wordt het beeld uitvergroot. Gebruik van het aanraakscherm is optioneel; je kunt alle functie ook gewoon via de beschikbare knoppen bedienen. [b]Opvallende zaken[/b] Er is een klein instelwiel op duimhoogte waarmee je in de P-modus de combinatie tussen diafragma en sluitertijd kunt wijzigen. Als je het wiel indrukt verandert de functie in belichtingscorrectie. Dat werkt goed maar het had voor de beginnende gebruiker beter geweest als Panasonic ter herinnering een +/- symbool naast het instelwiel had geplaatst. De ingebouwde flitser heeft een relatief klein richtgetal van 6 (bij ISO 100) zodat je het meer als invulflits moet beschouwen. De flitser klapt via een dubbele scharniercontructie vrij ver uit de camera. Het zal niet de bedoeling van Panasonic zijn maar je kunt de flitser verder uitklappen en dan met je vinger in die positie houden om tegen het plafond of  een zijwand te flitsen. In een relatief kleine ruimte of dicht bij een witte muur krijg je op die manier een veel mooiere flitsbelichting (zie de voorbeelden). Het zou een waardevolle aanvulling zijn als fabrikanten ingebouwde flitsers met een bounce-mogelijkheid zouden ontwerpen. Er was ooit een digitale compactcamera met zo’n flitser: de Panasonic LC1 (ook als Leica Digilux 2 verschenen) uit 2004. Het valt op dat het menu van Panasonic-camera’s langzamerhand beter worden; het ziet er serieuzer uit en er is zelfs een uitleg van de verschillende functies. Op de bovenkant van de body zit een kleine iA-knop waarmee je in de Intelligente Automatische modus komt. Hierbij wordt de scène herkend, alle parameters automatisch ingesteld en je kunt de scherptediepte instellen door het met je vinger bewegen van een balkje in het scherm. Naar rechts voor een scherpe achtergrond en naar links voor een onscherpe achtergrond, je ziet het resultaat meteen op het beeld toegepast. [b] Filmen[/b] De GF2 heeft een filmmodus met uitstekende specificaties: Full HD-kwaliteit met met 50 bps en opslag in het opslag-efficiënte AVCHD. Er wordt 1080i-techniek gebruikt waarbij de ‘i’ de afkorting van ‘interlaced’ is. Bij interlace scan wordt het beeld in twee doorgangen gescand (even en oneven lijnen) in plaats van het superieure 1080p (progressive scan) waarbij het hele beeld in een enkele scan wordt vastgelegd. Toch is het beeld scherper dan dat van HD-ready met 720p zoals de GF1 dat had. De camera neemt geluid nu in stereo op hoewel de ingebouwde microfoons wel erg dicht bij elkaar geplaatst zijn. Je kunt het volume en de sterkte van het windfilter instellen maar helaas geen externe microfoon aansluiten. Het voordeel van zo’n externe microfoon is vooral dat je veel minder last van storende geluiden van de autofocus en camerabediening hebt. Het aantal instelmogelijkheden is beperkt tijdens het filmen. Je kunt de belichting niet handmatig instellen zodat je alleen de lichtmeetcorrectie kunt gebruiken om de belichting te veranderen. De GF2 is één van de weinige filmende fotocamera’s met continu-AF tijdens het filmen en dat werkt best goed bij normale brandpuntsafstanden en lichtomstandigheden. Gebruik je bijvoorbeeld de 100-300 mm op 300 mm bij weinig licht dan heeft de camera meer tijd nodig om scherp te kunnen stellen. Handig is het dat de selectie van het scherpstelpunt via het aanraakscherm hier goed werkt maar er kan gemakkelijk trilling ontstaan als je het scherm aanraakt. [b] [/b]Opname met de F3,5/8 mm Fish-eye. F4; 1/100s; ISO 200 [b] In de praktijk[/b] We ontvingen de camera met verschillende objectieven: de F2,5/14 mm ASPH Pancake, de F4/7-14 mm ASPH, de F4-5,6/100-300 mm en de F3,5/8 mm Fish-eye. Micro Four Thirds heeft zoals bekend een cropfactor van 2x zodat je de brandpuntsafstand moet verdubbelen als je ze wilt vergelijken met kleinbeeldobjectieven. Dan valt vooral de 100-300 mm op: je hebt met dit compacte objectief van ca. 13 cm lengte een bereik van omgerekend 200 tot 600 mm tele! Tijdens het maken van de testopnamen lukte het prima om de camera inclusief alle objectieven in een klein tasje (waar normaliter alleen een spiegelreflex met kitzoom in past) mee te nemen.  [b] Beeldstabilisatie [/b]De 100-300 mm is als enige van de genoemde objectieven van optische stabilisatie voorzien. De andere gestabiliseerde objectieven in het programma zijn: de F3,5-5,6/14-45 mm, de F3,5-5,6/14-42 mm de F4-5,8/14-140 mm en de F4-5,6.45-200 mm. Hier hebben systeemcamera’s van Olympus en Sony een voordeel omdat ze beeldstabilisatie in de body hebben zodat het bij alle objectieven werkt. We vroegen ook de optionele DMW-LVF1 elektronische zoeker aan die je in het middencontact schuift. Zo’n zoeker bevalt ons beter dan het lcd-scherm omdat je de camera lekker aan het oog kunt houden en je geen last van invallend licht hebt. Je kunt de zoeker ook omhoog klappen zodat je gemakkelijk in ‘Rolleiflexstijl’ en vanuit een lage positie kunt fotograferen. [b]Externe zoeker[/b] Het is jammer dat de zoeker slechts 202.000 pixels heeft; te laag om de scherpte of scherpstelling goed te kunnen controleren. De externe VF-2-zoeker van de Olympus Pen-camera’s is slechts 50 euro duurder maar de resolutie bedraagt 480.000 pixels zodat je een veel mooier beeld hebt. Een tweede nadeel is dat je de relatief grote aan de zijkant van de zoeker geplaatste dioptrie-instelknop veel te gemakkelijk verdraait zodat je hem regelmatig moet bijstellen. Bij de ideale camera is zo’n knop klein en verdekt opgesteld. In veel gevallen stel je de dioptrie eenmalig in en daarom mag zo’n knop best op een wat minder handige plaats zitten. Het nadeel van een losse zoeker is dat je geen externe flitser in de accessoireschoen kunt plaatsen maar gelukkig is dat minder erg bij deze camera omdat er een ingebouwde flitser is. [b]Te compact? [/b]Het is heerlijk dat de camera zo klein is maar het geeft ook beperkingen. Tijdens het fotograferen drukten we bijvoorbeeld regelmatig per ongeluk op de rechterkant van de vierwegtoets zodat de witbalans veranderde. Gelukkig zie je het meteen als de witbalans overdag op lamplicht staat omdat het beeld dan blauw is maar het is toch onhandig. De objectieven presteren uitstekend maar de Fis-heye en de 7-14 mm zijn ondanks een zeer goede coating behoorlijk gevoelig voor invallend zonlicht. Ze hebben een zeer bolle frontlens en de vaste zonnekap is bij zulke extreme groothoeken altijd noodgedwongen klein omdat je anders afscherming van het beeld krijgt. [b]AF-snelheid [/b]Systeemcamera’s stellen scherp via contrastdetectie in plaats van de fasedetectie-AF die we van spiegelreflexen kennen. In principe kan een systeemcamera daarom niet zo snel scherpstellen als een spiegelreflex maar de GF2 zit daar echter heel dicht tegen aan. Zelfs bij gebruik van de 100-300 mm stelt de camera zo snel scherp dat zelfs redelijk snel bewegende onderwerpen geen probleem zijn. De lichtmeting werkt naar behoren waardoor tegenlicht of een heldere wolkenhemel niet meteen tot onderbelichting zal leiden. We gebruikten voornamelijk de centrumgerichte meting maar bij grote helderheidverschillen kozen we voor de meervoudige (144 meetvlakken) meting. [b][/b] [b][/b] 'Delft'. Met de F4/7-14 mm. 7 mm; F8; 1/400; ISO 200 [b] Beeldkwaliteit[/b] Wat betreft beeldkwaliteit twee opmerkingen: vergeleken met actuele spiegelreflexen en systeemcamera’s constateren we dat de camera wat minder goed scoort bij de kleurruis ruis. Je ziet dit vooral goed als je bij hogere ISO-waarden fotografeert en een schaduw op wilt helderen. Als je in JPEG fotografeert is het is vaak nodig om de beelden achteraf even op wat op te peppen. Uiteraard is het zoals altijd beter om in RAW te fotograferen maar het is de vraag of de door Panasonic beoogde doelgroep (beginnende hobbyfotografen) dit gaat doen. [b]Conclusie[/b] De Lumix DMC-GF2 is de opvolger van de GF1 en er is nogal wat veranderd. Panasonic wil een toegankelijke camera met veel bedieningsgemak voor gebruikers met weinig technische kennis bieden. Door het weglaten van enkele knoppen en functies, een lagere prijs en het toevoegen van een uitstekend werkende bediening via een aanraakscherm is dit doel bereikt. Een lichte en compacte camera is heel handig mee te nemen maar in de praktijk blijkt de GF2 soms te compact zodat je onbedoeld knoppen indrukt als je de camera uit je tas haalt. De camera heeft een snelle autofocus en een goede beeldkwaliteit; vooral als je in RAW fotografeert en de allerhoogste ISO-waarden vermijdt. Mark Moed De camera met het F12/12,5 mm 3D-objectief [b]Panasonic prijslijst[/b] Lumix GF2 met F1,7/20 mm pancake: € 649,- Lumix GF2 met F3,5-5,6/14-42 mm: € 599,- Lumix G Vario F3,5-5,6/14-42 mm Mega O.I.S.: € 199,- Lumix G Vario F3,5-5,6/14-45 mm Mega O.I.S.: € 299.- Lumix G F2,5/14 mm ASPH. pancake: € 399,- Lumix G F1,7/20 mm pancake: € 399,- Lumix G Vario F4-5,8/14-140 mm ASPH. Mega O.I.S.: € 849,- Lumix G Vario F4-5,6/45-200 mm Mega O.I.S.: € 399,- Lumix G Vario F4-5,6/100-300 mm Mega O.I.S.: € 599,- Leica DG Macro-Elmarit F2,8/45 mm ASPH.: € 799,- Lumix G F3,5/8 mm Fish-eye: € 799,- Lumix G Vario F4/7-14 mm ASPH.: € 1199,- Lumix G F12/12,5 mm 3D: € 249,- Lumix DMW-LVF1 zoeker: € 199,- www.panasonic.nl 'Delft'. Met de F4/7-14 mm. 7 mm; F8; 1/400; ISO 200