Panasonic LUMIX GF2 systeemcamera

Voor wie een spiegelreflexuitrusting te zwaar en omvangrijk vindt, maar wel een hoge beeldkwaliteit en wisselobjectieven wil, is een Compact Systeem Camera ideaal. Panasonic en Olympus stonden met Micro Four Thirds aan de wieg van deze cameraklasse. Beide merken hebben een uitgebreide serie systeemcamera’s in het programma. De Panasonic LUMIX GF2 is op dit moment een van de kleinste systeemcamera’s met ingebouwde flitser ter wereld.

Panasonic LUMIX DMC-GF2 met Live MOS sensor

De Panasonic LUMIX DMC-GF2 heeft net als zijn voorganger de GF1 12,1 miljoen pixels op de Live MOS-sensor. Dat zijn er net zoveel als bij de andere G-camera’s (op de GH2 en de gloednieuwe G3 na, die er beide ruim 16 miljoen hebben), de Olympus PEN-camera’s en de semi-professionele Olympus E-5 spiegelreflex. De Compact Systeem Camera’s van Samsung hebben echter een sensor met 14,6 miljoen pixels, en de Sony NEX-camera’s eentje met 16,2 miljoen. We melden dit slechts voor de volledigheid, want aan twaalf megapixels heb je in de meeste gevallen meer dan genoeg.

Voordelen van een Panasonic DMC-GF2 systeemcamera

Het grote voordeel van de systeemcamera, zoals de Panasonic DMC-GF2, qua formaat is dat hij een stuk kleiner en lichter is dan een spiegelreflex. Doordat de beeldsensor daarentegen iets kleiner is dan die van een standaard DSLR, heb je een gelijkwaardige, hoge beeldkwaliteit. De kleine afmetingen zijn mogelijk door het weglaten van een spiegelzoekersysteem. In plaats daarvan gebruik je het LCD scherm of een elektronische zoeker (ingebouwd of optioneel) om naar je onderwerp te kijken.

Panasonic LUMIX GF2 body

De GF1 was al een compacte systeemcamera, maar Panasonic is er in geslaagd om de afmetingen van de Panasonic LUMIX GF2 nog wat te verkleinen. De camerabody is nu net iets kleiner dan de Olympus E-PL3. Met een pancakeobjectief zoals de F2,5/14 mm of de F1,7/20 mm op de camera is de GF2 zelfs kleiner dan high-end compactcamera’s als de Canon G12 en de Nikon P7000. Als je er een zoomobjectief op zet, wordt de camera (net zoals de andere systeemcamera’s) meteen veel dikker.

Doorgevoerde vereenvoudigingen van Panasonic DMC-GF2 camera

De Panasonic DMC-GF2 kent enkele vereenvoudigingen, zoals het ontbreken van een aantal toetsen. Panasonic heeft het programmawiel vervangen door een virtueel wiel met de bekende zaken als P/A/S, en M, dat je linksboven in het scherm ziet. Er zijn meer knoppen verdwenen, zoals de AEL/AFL-knop, de displayknop en de knop voor scherptedieptecontrole. Het is ook niet meer mogelijk om een afstandsbediening op de camera aan te sluiten. Verder is minder handig dat de flitsfunctie niet op de vierwegtoets zit (zoals bij bijna elke camera), maar op pagina twee van het opnamemenu is te vinden. Gelukkig kun je de flitsfunctie en andere items aan het snelmenu toevoegen. In dat snelmenu vind je naast belangrijke opnameparameters de verschillende breedte/hoogteverhoudingen. Naast de ‘native’ verhouding van 4:3 (12 mp) kun je kiezen uit 3:2 (10,5 mp), 16:9 (9 mp) en 1:1 (9 mp).

Panasonic LUMIX GF2 touchscreen

Een belangrijke wijziging is het aanraakscherm, zoals we dat ook tegenkomen bij de G2, de GH2 en de nieuwe G3 en GF3 camera’s. Het scherm heeft 460.000 pixels, een diagonale maat van 7,6 cm/3” en een nieuwe antireflexcoating. Het is helaas niet uitklapbaar, zoals bij de Sony NEX-modellen. Na het inschakelen van de Panasonic LUMIX GF2 zie je een aantal symbolen op het LCD scherm. Je kunt op elk van die symbolen drukken om de desbetreffende instelling te wijzigen of de functie te gebruiken. Via het aanraakscherm kun je de positie en het formaat van het scherpstelpunt instellen. Na het aanraken van het touchscreen-symbool raak je het onderwerp op het scherm aan, waarna de camera op dat onderwerp scherpstelt en de opname maakt. Dat werkt heel handig en snel. Bij het bekijken van foto’s kun je door de opnames bladeren door met je vinger horizontaal over het scherm te bewegen. En wanneer je op het scherm tikt, wordt het beeld uitvergroot. Gebruik van het aanraakscherm is optioneel: je kunt alle functies ook gewoon via de beschikbare knoppen bedienen.

Flitsfotografie met Panasonic LUMIX camera

Er is een klein instelwiel op duimhoogte waarmee je in de P-modus de combinatie tussen diafragma en sluitertijd kunt wijzigen. Als je het wiel indrukt, verandert de functie in belichtingscorrectie. Dat werkt goed, maar het was voor de beginnende gebruiker beter geweest als Panasonic als geheugensteun een plus/minsymbool naast het instelwiel had geplaatst. De ingebouwde flitser heeft een relatief laag richtgetal van 6 (bij ISO 100), zodat je hem meer als invulflits moet beschouwen. De flitser klapt via een dubbele scharnierconstructie vrij ver omhoog. Het zal niet de bedoeling van Panasonic zijn, maar je kunt de flitser nog verder uitklappen en dan met je vinger in die positie houden om via het plafond of een muur te flitsen. In een relatief kleine ruimte of dicht bij een witte muur krijg je op die manier een veel mooiere verlichting. Het zou een waardevolle aanvulling zijn als fabrikanten ingebouwde flitsers met een bouncemogelijkheid zouden ontwerpen. Er was ooit een digitale compactcamera met zo’n flitser: de Panasonic LC1 (ook als Leica Digilux 2 uitgebracht) uit 2004.

Panasonic camera menu laten verbeteringen zien

Het valt op dat de menu’s van Panasonic-camera’s langzamerhand beter worden: het ziet er allemaal serieuzer uit en er is zelfs een uitleg van de verschillende functies. Op de bovenkant van de body zit een kleine iA-knop waarmee je in de Intelligente Automatische-modus komt. Hierbij wordt het type onderwerp herkend, waarna alle parameters automatisch worden ingesteld. Bovendien kun je de scherptediepte regelen door een balkje op het scherm met je vinger te bewegen: naar rechts voor een scherpe en naar links voor een onscherpe achtergrond. Je ziet het resultaat meteen toegepast in beeld.

Full HD filmen met Panasonic LUMIX DMC-GF2

De Panasonic LUMIX DMC-GF2 heeft een filmmodus met uitstekende specificaties: Full HD-kwaliteit met 50 beelden per seconde en opslag in het ruimtebesparende AVCHD-formaat. Er wordt 1080i-techniek gebruikt, waarbij de ‘i’ voor ‘interlaced’ staat. Daarbij wordt het beeld in twee doorgangen gescand (even en oneven lijnen), terwijl bij het superieure 1080p (‘progressive scan’) het hele beeld in één enkele scan wordt vastgelegd. Toch is het beeld scherper dan dat van HD-ready met 720p, zoals de GF1 dat had. De camera neemt geluid nu in stereo op, hoewel de ingebouwde microfoons wel erg dicht bij elkaar geplaatst zijn. Je kunt het volume en de sterkte van het windfilter regelen, maar helaas geen externe microfoon aansluiten. Het voordeel van zo’n externe microfoon is vooral dat je veel minder last van storende bijgeluiden van de autofocus en camerabediening hebt. Het aantal instelmogelijkheden is beperkt tijdens het filmen. Je kunt de belichting niet handmatig instellen, zodat je alleen de belichtingscorrectie kunt gebruiken om de belichting te veranderen. De Panasonic LUMIX GF2 is een van de weinige filmende fotocamera’s met continu-AF tijdens het filmen. Bij normale brandpuntsafstanden en lichtomstandigheden werkt dat best goed. Gebruik je bijvoorbeeld de 100-300 mm op 300 mm bij weinig licht, dan heeft de camera meer tijd nodig om scherp te kunnen stellen. Handig is dat de selectie van het scherpstelpunt via het aanraakscherm hier goed werkt, al kan er gemakkelijk trilling ontstaan wanneer je het scherm aanraakt.

Objectieven voor Panasonic LUMIX GF2

We ontvingen de Panasonic LUMIX GF2 camera met verschillende objectieven: de F2,5/14 mm ASPH pancake, de F4/7-14 mm ASPH, de F4-5,6/100-300 mm en de F3,5/8 mm fisheye. Micro Four Thirds heeft zoals bekend een cropfactor van 2x, zodat je de brandpuntsafstand moet verdubbelen voor een vergelijking met kleinbeeldobjectieven. Dan valt vooral de 100-300 mm op: je hebt met dit compacte objectief van circa 13 centimeter lengte een bereik van omgerekend 200 tot 600 mm tele! Tijdens het maken van de testopnames lukte het prima om de camera inclusief alle objectieven in een klein tasje (waar normaliter alleen een spiegelreflex met kitzoom in past) mee te nemen. De 100-300 mm is als enige van de genoemde objectieven van optische beeldstabilisatie voorzien. De andere gestabiliseerde objectieven in het assortiment zijn de F3,5-5,6/14-45 mm, de F3,5-5,6/14-42 mm, de F4-5,8/14-140 mm en de F4-5,6/45-200 mm. Hier hebben systeemcamera’s van Olympus en Sony een voordeel met hun beeldstabilisatie in de body, die met alle objectieven werkt.

Panasonic LUMIX camera accessoires

We vroegen ook de optionele DMW-LVF1 elektronische zoeker aan die je in het middencontact schuift. Zo’n zoeker bevalt ons beter dan het LCD scherm, omdat je de camera lekker aan het oog kunt houden en geen last van invallend licht hebt. Je kunt de zoeker ook omhoogklappen, zodat je gemakkelijk in ‘Rolleiflexstijl’ en vanuit een lage positie kunt fotograferen. Het is jammer dat de zoeker slechts 202.000 pixels telt: te weinig om de scherpte of scherpstelling goed te controleren. De losse VF-2 zoeker van de Olympus PEN-camera’s biedt voor slechts 50 euro meer een resolutie van 480.000 pixels, zodat je een veel mooier beeld hebt. Een tweede nadeel is dat je de relatief grote, aan de zijkant geplaatste dioptrie-instelknop veel te gemakkelijk verdraait, zodat je die regelmatig moet bijstellen. Idealiter is zo’n knop klein en verdekt opgesteld. In veel gevallen stel je de correctie eenmalig in, en daarom mag zo’n knop best op een wat minder goed bereikbare plaats zitten. Het nadeel van een losse zoeker in het algemeen is dat je geen externe flitser in de accessoireschoen meer kunt schuiven. Maar bij de Panasonic LUMIX GF2 camera is dat minder erg dankzij de ingebouwde flitser.

Beeldkwaliteit Panasonic LUMIX GF2

Het is heerlijk dat de Panasonic LUMIX GF2 zo klein is, maar het geeft ook beperkingen. Tijdens het fotograferen drukten we bijvoorbeeld regelmatig per ongeluk op de rechterkant van de vierwegtoets, zodat de witbalans veranderde. Gelukkig zie je het meteen als de witbalans overdag op lamplicht staat doordat het beeld dan blauw wordt, maar het is toch onhandig. De objectieven presteren uitstekend, maar de fisheye en de 7-14 mm groothoekzoom zijn ondanks hun goede coating behoorlijk gevoelig voor invallend zonlicht. Ze hebben een zeer bolle frontlens en de vaste zonnekap is bij zulke extreme groothoeken noodgedwongen altijd kort, omdat je anders afscherming van het beeld krijgt.

Panasonic GF2 scherpstelsysteem

Systeemcamera’s stellen scherp via contrastdetectie in plaats van de fasedetectie-AF die we van spiegelreflexen kennen. In principe kan een systeemcamera daarom niet zo snel scherpstellen als een spiegelreflex. De Panasonic GF2 zit daar echter heel dicht tegenaan. Zelfs bij gebruik van de 100-300 mm stelt de camera zo snel scherp dat ook redelijk snel bewegende onderwerpen geen probleem zijn. De lichtmeting werkt naar behoren, waardoor tegenlicht of een heldere wolkenhemel niet meteen tot onderbelichting zal leiden. We gebruikten voornamelijk de centrumgerichte meting, maar bij grote helderheidsverschillen kozen we voor de meervoudige (144 meetvlakken) meting.

Panasonic LUMIX GF2 en kwaliteit hoge ISO waarden

Wat betreft de beeldkwaliteit: vergeleken met actuele spiegelreflexen en systeemcamera’s constateren we dat de Panasonic LUMIX GF2 wat minder goed scoort op het punt kleurruis. Je ziet dit vooral als je met hogere ISO-waarden werkt en een schaduw wilt ophelderen. Als je in JPEG fotografeert, is het ook vaak nodig om de beelden achteraf even wat op te peppen. Uiteraard is het, zoals altijd, beter om in Raw te fotograferen. Maar het is de vraag of de door Panasonic beoogde doelgroep (beginnende hobbyfotografen) dit gaat doen.

Conclusie Panasonic LUMIX GF2 review

De Panasonic LUMIX DMC-GF2 is de opvolger van de GF1, en er is nogal wat veranderd. Panasonic wilde een toegankelijke camera maken met veel bedieningsgemak voor gebruikers met weinig technische kennis. Door het weglaten van enkele knoppen en functies, het toevoegen van een uitstekend werkende bediening via een aanraakscherm én een lagere prijs is dit doel bereikt. Een lichte en compacte camera is heel handig mee te nemen. Maar in de praktijk blijkt de Panasonic LUMIX GF2 soms té compact, waardoor je onbedoeld knoppen indrukt wanneer je het apparaat uit je tas haalt. De camera heeft een snelle autofocus en een goede beeldkwaliteit. Dit laatste vooral als je in Raw fotografeert en de allerhoogste ISO-waarden vermijdt.

Panasonic LUMIX GF2 testfoto's