De magische wereld van de insect

In 1941 kwam schrijver Godfried Bomans op de proppen met Erik of het Klein Insectenboek, over het fantasierijk jongetje Erik Pinksterblom dat aan de vooravond van zijn spreekbeurt over insecten de slaap niet kan vatten. Dan, plotseling, komen de schilderijen op zijn slaapkamer tot leven, waaronder De Wollewei met daarop schapen, een schaapherder en vooral insecten. In alle curiositeit klimt Erik het schilderstuk in waar hij een ontmoeting heeft met mensgrote, pratende geleedpotigen. Wie iets van de beleving van kleine Erik wil voelen, verdiept zich in de wereld van fotograaf Huub de Waard, ook die wordt bevolkt door sprinkhanen, spinnen, slakken, vliegen en vliegjes, libellen en vlinders. En omdat de beestjes extreem close gefotografeerd zijn, is het alsof ze inderdaad mensgrote afmetingen hebben.

(c) Huub de Waard - Vlieg

Microfotografie

Microfotografie heet deze tak van sport. Gevraagd naar het verschil tussen micro- en macrofotografie wijst Huub op de vergrotingsfactor: “Bij macrofotografie wordt op kleine afstand gefotografeerd met de bedoeling detail zichtbaar te maken. De vergrotingsmaatstaf geeft aan hoe groot het beeld van het onderwerp op een bepaalde afstand van de voorkant van de lens op de beeldsensor van de camera wordt afgebeeld. Een vergrotingsmaatstaf van 1:1 betekent dat het onderwerp op ware grootte is. Een vergrotingsmaatstaf 5:1 komt neer op vergrotingsfactor 5. Afhankelijk van de vergrotingsfactor wordt het werkgebied van de macrofotografie in disciplines opgedeeld. Macrofotografie beperkt zich tot vergrotingsfactoren in de orde van 0.1 tot 1 - waarbij 0.1 wil zeggen dat de afbeelding op de beeldsensor tien maal zo klein is als het origineel. Bij microfotografie maak je foto’s, micro’s geheten, met vergrotingsfactoren die lopen vanaf iets groter dan 1 tot ongeveer 10.” Huub vult aan dat er ook nog zoiets bestaat als fotomicrografie, waarbij de fotocamera samenwerkt met een microscoop en vergrotingsfactoren te behalen zijn in het bereik van 20x - 1500x.