Peter Martens - documentaire fotografie
Hebben Martens’ nietsontziende foto’s de tijd overleefd? Destijds sloegen ze de kijker al knock-out. Maar de jaren zeventig en tachtig vormden de tijd dat engagement werd toegejuicht: documentaire fotografie kreeg de ruimte. Nu leven we in een journalistiek glossy-tijdperk. Peter Martens zou met zijn schrijnende gevallen geen schijn van kans hebben.

Cover van het fotoboek Few loving voices van Peter Martens

Few loving voices

Gelukkig zijn er vrienden en een uitgever, die tegen de stroom op durven roeien. Few Loving Voices begint teder. We volgen de geboorte van zijn dochter, om via zwangere Afrikaanse vrouwen en onschuldige koorknaapjes langzaam in het hart van het boek te geraken. Daar bevindt zich Martens’ boodschap, uitgebeeld in een parade van bedelaars, ontheemden, mismaakten en verschoppelingen. Het beeld is hard, zonder franje, eerlijk. Het zijn op zichzelf staande foto’s van individuele wereldburgers. Achter in het boek zijn notities opgenomen, waarin Martens pleit voor de enkele foto. In 1987 is het beeldverhaal volgens hem al verdrongen door de televisie. Hij wil met één foto het hele verhaal vertellen, iets wat televisie niet kan.

Nederlandse documentaire fotografie

Twintig jaar na zijn dood komen zijn foto’s even hard aan. Ze passen niet meer in deze tijd van visuele glamourizing, maar belangrijk zijn ze wél. Al is het alleen maar om te laten zien hoe belangrijk Peter Martens was voor de Nederlandse documentaire fotografie.

Few Loving Voices

Peter Martens
Uitgeverij Post Editions
€ 45,-
ISBN 9789460830488 / 9789460830464 (NL/E)