Sony Alpha 77 en Translucent Mirror Technology

We hebben lang moeten wachten op de opvolger van de succesvolle A700, die in 2007 werd geïntroduceerd. De afgelopen jaren heeft Sony hard gewerkt aan de Translucent Mirror Technology: een technologisch platform waarop onder andere de Sony Alpha 77 gebouwd is. Met de opmars van video in de digitale reflex moest het traditionele systeem de nodige veranderingen ondergaan. Het grootste deel van de concurrentie koos voor een Live View-systeem waarbij eenvoudigweg de spiegel opgeklapt werd en de sluiter geopend. Zodoende werden ook video-opnames mogelijk, zij het zonder fasedetectie-autofocus.

Sony A77 scherpt de cameraspecificaties aan

Sony sloeg echter een andere weg in. Door deze benadering werd het mogelijk de cameraspecificaties aan te scherpen. Zo kan de Sony A77 een hogere seriesnelheid halen, met een maximum van 12 bps. Ook blijf je, in tegenstelling tot bij een reguliere spiegelreflex, continu zoekerbeeld houden. Er kleven echter ook nadelen aan een dergelijke aanpak. Zo is er sprake van lichtverlies, wat linksom of rechtsom gecompenseerd wordt (vaak door de werkelijke ISO-waarde een halve tot twee derde stop te verhogen). Daarnaast zal de spiegelreflexfotograaf moeten wennen aan het ontbreken van een optische zoeker.

Sony Alpha 77 ergonomie

Ondanks de afwijkende techniek waarmee de Sony SLT-A77 zich onderscheidt, is het ontwerp van de camera weinig vernieuwend. Sterker nog: het uiterlijk vertoont opvallende gelijkenissen met dat van eerdere Canon SLR-modellen. Ten opzichte van het voorgangermodel de A700 heeft de A77 echter een ware metamorfose ondergaan. De vochtwerend uitgevoerde behuizing is veel ronder en heeft wat meer ‘vorm’ gekregen. Daarmee is afscheid genomen van het meer hoekige ontwerp van de eerdere modellen. De handgreep voelt comfortabel aan. De vingers sluiten er perfect omheen en het materiaal is tamelijk zacht. Ook het stevige gewicht komt ten goede aan de handligging. Zeker wanneer de Sony Alpha 77 gecombineerd wordt met de nieuwe F2,8/16-50 mm kitlens, heb je het gevoel dat je een échte camera in je handen houdt.

Intuïtieve bediening van de Sony SLT-A77

Bij de kennismaking met de Sony SLT-A77 valt op hoe intuïtief alles werkt. Knoppen lijken als vanzelfsprekend op de juiste plek te zitten en, belangrijker nog, laten zich probleemloos bedienen. Alle belangrijke opnamefuncties heb je onder handbereik. Verschillende knoppen zijn programmeerbaar: altijd handig. De Help-functie vinden we eigenlijk overbodig, gezien de doelgroep van deze camera. De instelwielen hebben de juiste stroefheid om niet ongewenst instellingen te wijzigen, maar zijn anderzijds soepel genoeg om snel te kunnen schakelen. Dat geldt ook voor het kleine joystickje achter op de camera.

Scherm en zoeker van de Sony Alpha 77 camera

De grote bonus is toch wel het prachtige, meervoudig verstelbare lcd-scherm. Vrijwel elke denkbare positie is mogelijk... het scherm kan zelfs ‘over de camera heen’ getild worden. Hoewel niet alle posities direct even nuttig lijken te zijn, is een dergelijk flexibel instelbaar scherm in de praktijk absoluut prettig om bij de hand te hebben. De resolutie is met 921.600 pixels prima in orde, en zowel binnen als buiten heb je een goed beeld. Een elektronische zoeker geeft altijd stof voor discussie. Hoewel zo’n electronic viewfinder (EVF) bij camera’s met verwisselbare lenzen steeds vaker wordt ingezet als alternatief voor een optische zoeker, stuit deze constructie nog altijd op praktische bezwaren van de fotograaf. De Sony Alpha 77 camera kon wel eens een keerpunt blijken. De camera is voorzien van een nieuw ontworpen elektronische oled-zoeker met een opvallend hoge resolutie van ruim 2,3 miljoen pixels, die zou kunnen bijdragen tot de brede acceptatie van de elektronische zoeker als zodanig. De zoeker van de A77 is namelijk op veel punten sterk verbeterd. Zo is hij beter in staat met hoge contrasten om te gaan, vooral de zogenaamde highlights. Tegelijkertijd merken we dat de donkere partijen nog steeds de neiging hebben wat dicht te slibben. Toch blijft de contrastweergave goed. Opmerkelijk is de hoge scherpte van het zoekerbeeld. Met een XGA-resolutie van 1024 bij 768 pixels scoort de zoeker van de A77 een stuk beter dan de modale elektronische zoeker. De snelheid waarmee het beeld wordt ververst, is eveneens opgekrikt.

Sony A77 met ingebouwde beeldstabilisatie

Een ander pluspunt van de elektronische zoeker is dat het zoekerbeeld van de in de body ingebouwde beeldstabilisatie meeprofiteert. Voordeel van zo’n systeem is dat je geen lenzen met ingebouwde stabilisator nodig hebt: het systeem werkt met elk objectief met Alpha-vatting. Normaliter worden wél trillingen tijdens het maken van de foto gecompenseerd, maar níet tijdens het kijken door de zoeker. Doordat de Sony A77 een elektronische zoeker heeft, beschik je wél over een gestabiliseerd - en dus rustiger - zoekerbeeld. Resteert het relatief grote nadeel dat je niet snel even door de zoeker kunt kijken terwijl de camera uitgeschakeld is. En dat is nu net zo’n typische fotografenhandeling... 

Enkel kaartslot voor Sony Alpha 77

Zoals gezegd beschikt de Sony Alpha 77 over een nieuwe beeldchip met ruim 24 megapixels. De data van al dat resolutiegeweld moeten ergens worden opgeslagen. Sony heeft de keuze laten vallen op zijn eigen Memory Stick Duo-formaat, met daarnaast ondersteuning voor SD-, SDHC- en SDXC-geheugenkaarten. Daardoor zul je niet snel misgrijpen wanneer je dringend een kaartje nodig hebt. Jammer is wél dat Sony niet voor een dubbel kaartslot heeft gekozen. Een gemiste kans, zeker voor een camera in dit marktsegment. Met zo’n dubbel kaartslot zou het mogelijk zijn om JPEG-foto’s op de ene kaart op te slaan en Raw-bestanden op de andere. Of foto’s op kaart één en video op kaart twee, terwijl je de tweede kaart ook zou kunnen gebruiken als back-up. Het hulpscherm boven op de camera geeft keurig het aantal nog te maken opnames aan, maar wie tussendoor Full HD-video opneemt, wordt pas bij het afsluiten van de video-opname geïnformeerd over het aantal resterende foto’s. Kortom: een tweede kaartslot biedt zoveel praktische meerwaarde dat we het onbegrijpelijk vinden dat voor een enkel slot is gekozen. Zeker gezien het feit dat de Alpha 700 wél voorzien was van een dubbel slot...

Sony SLT-A77 maakt actiefotografie mogelijk

Dat met twaalf beelden per seconde snelle acties zijn vast te leggen, is natuurlijk mooi, maar hoe staat het met de AF-prestaties? De Sony A77 is voorzien van een nieuw ontwikkelde autofocussensor met negentien scherpstelpunten, waarbij het aantal kruissensoren is uitgebreid van drie naar elf. In de praktijk blijkt de automatische scherpstelling uitstekend te werken. De nauwkeurigheid is groot en de responstijd kort. Het AF-hulplicht kwam diverse malen goed van pas. Ook de snelheid waarmee de SLT-A77 scherpstelt, is dik in orde. Het vlotst gaat dit wanneer het middelste scherpstelpunt wordt gebruikt. Bij een breed AF-veld heeft de AF-sensor iets meer tijd nodig, maar de AF-snelheid is dan nog altijd uitstekend. Vooral bij bewegende onderwerpen bleek het nauwkeurige en snelle AF-systeem een sterke troef. Eventuele ontspanvertraging is totaal geen issue. Of we nu continu-AF, single-AF of scherpstelling vooraf kiezen, de A77 lijkt er zich weinig van aan te trekken. Al met al prima prestaties voor een camera in deze prijsklasse! 

Translucent Mirror systeem

Het Translucent Mirror-systeem maakt fulltime AF mogelijk tijdens fotograferen én filmen. Maar er is nog een ander belangrijk terrein waarop de A77 zich dankzij genoemde techniek onderscheidt: serieopnames met behoud van continu-AF. Doordat de opklappende spiegel met alle vertraging van dien vervallen is, kan het aantal beelden per seconde omhoog. De 12 beelden per seconde die de A77 haalt, zijn indrukwekkend, maar we moeten daar toch een kanttekening bij plaatsen. Deze snelheid houdt de camera niet lang vol: al na welgeteld 13 Raw- of JPEG-opnames in de hoogste kwaliteit is de buffer vol. Vervolgens duikelt de snelheid omlaag naar circa één foto per seconde. Daarnaast is het tempo waarin de buffer geleegd wordt traag, iets wat we ook al bij de A55 constateerden. Hoewel het gezien de 24 megapixels per foto logisch is dat je de ontspanknop niet ingedrukt kunt houden tot je last van verlammingsverschijnselen krijgt, was het toch mooi geweest wanneer we nog een paar tellen langer door konden ‘ratelen’. Nu is de koek al na een burst van ruim een seconde op. Ook in een ander opzicht zijn de 12 bps vooral mooi op papier. In de praktijk blijkt dat deze snelheid zonder meer gehaald wordt... mits je met volledig geopend diafragma fotografeert. Wil je kleinere diafragmaopeningen gebruiken, dan moet je overschakelen naar de standaard Continu-modus met een (nog altijd respectabele) maximumsnelheid van 8 bps. Zetten we deze prestaties af tegen de huidige concurrentie, dan blijft de Sony A77 de snelste APS-C-camera met verwisselbare lens. Maar door de beperkte buffercapaciteit zal de Sony A77 voor sommige liefhebbers toch minder geschikt zijn om serieuze actiefotografie mee te bedrijven. Op dit onderdeel lijken de grote bestanden, die weer het gevolg zijn van de hoge resolutie, de bottleneck.

Sony Alpha 77 beeldkwaliteit

Waar de Alpha 700 nog werd uitgerust met een CMOS-sensor met 12 megapixels, pronkt de A77 met maar liefst tweemaal zoveel beeldpuntjes. De discussie of deze hoeveelheid overkill of een pure marketingstunt is, laten we even voor wat het is. Feit blijft wel dat Sony erin slaagt twee keer zoveel pixels op een APS-C-sensor onder te brengen zonder noemenswaardige neveneffecten op de beeldkwaliteit. In vergelijking met de A55, voorzien van een APS-C-sensor met 16 miljoen pixels, zien we een vrijwel gelijkwaardige kwaliteit op pixelniveau, ondanks de kleinere individuele pixels. Hieruit blijkt dat Sony, ondanks het lichtverlies door de Translucent Mirror-techniek, erin slaagt de pixelkwaliteit hoog te houden.

ISO en dynamisch bereik

Door de uitstekende kleurdiepte en het dynamisch bereik vallen de opnames bij lage ISO-waarden op door hun opvallend goede beeldkwaliteit. De signaal-ruisverhouding is opmerkelijk gelijkwaardig aan die van de A55, zodat dit model een goede referentie is. Het ISO-bereik is wel groter, en loopt van ISO 50 tot en met 16.000. Er is winst behaald ten opzichte van de Alpha 700, maar dat mag ook wel aangezien er vier jaar ontwikkeling tussen zit. In de praktijk komen de hoge ISO-instellingen tot en met ISO 1600 goed uit de verf. Op ISO 3200 wordt langzaam maar zeker ruis zichtbaar, maar de beeldkwaliteit blijft overeind. Daarboven loopt de bruikbaarheid snel terug. Opvallend is wel dat de detailweergave ook bij de hoge ISO-waarden lang behouden blijft.

HDR fotografie

Kijken we naar het dynamisch bereik, dan zien we de A77 keurig dezelfde prestaties neerzetten als de A55. Tot en met ISO 3200 uitstekend tot goed, met een dynamisch bereik van 13 EV bij ISO 50 dat terugloopt naar 8,4 EV bij ISO 3200. Met deze scores kan de A77 zich prima meten met de concurrentie, zoals de Nikon D7000 en de Canon EOS 7D. Sony biedt overigens via het menu de functie DRO (Dynamic Range Optimizer) aan. Deze functie vergroot kunstmatig het dynamisch bereik, zodat vooral uit de donkere delen van een opname meer details gehaald kunnen worden. Dit vergt slechts één enkele opname, in tegenstelling tot bij HDR. In de praktijk werkt deze optie over het algemeen vrij goed, alleen leent niet elke opnamesituatie zich hiervoor.

Conclusie Sony Alpha 77 review

Met de Sony Alpha 77 heeft Sony een zeer compleet camerasysteem op de markt gezet. De camera heeft indrukwekkende specificaties, die in de praktijk over het algemeen uitstekend uit de verf komen en de concurrentie op zijn minst flink wakker hebben geschud. De beeldkwaliteit is dik in orde, zodat kritiek op de ‘onnodig’ hoge beeldresolutie niet aan de orde is. De elektronische zoeker is zó verbeterd dat deze weer een flinke stap in de richting van een volwaardig alternatief voor de optische zoeker zet. Sony heeft met behulp van de eigen Translucent Mirror Technology de lat voor een serieuze APS-C-camera weer een heel stuk hoger gelegd.

Sony Alpha a77 testfoto's